جوانان این مرز و بوم با خون خود نهال نورس انقلاب را آبیاری کردند تا آیندگان بر این درخت تنومند تکیه زنند و برخود و گذشتگانشان ببالند. کتاب حاضر بر اساس خاطرات «سیده زبیده (مرحمت) حسینی» همسر سردار شهید «علیاکبر درویشی» نگاشته شده است. علیاکبر درویشی همسر مهربان و صبور خود سیده زبیده (مرحمت) حسینی را با یک بچه تنها گذاشته و عازم جبهه میشود. زمانی که به مرخصی میآید به تکتک خویشاوندان سر زده و از همسرش دلجویی میکند و لطف خود را شامل حال فرزند خود کرده و دوباره راهی جبهه میشود تا این که روزی خبر شهادت او رسیده و مرحمت وصیتنامة او را دریافت میکند و در طول زندگی سعی دارد در غم از دست دادن همسر فداکارش صبور باشد و به وصایای او عمل نماید.
